http://noor-ngo.com

خاندان اسپهبدان طبرستان و روش جنگ آنها با اعراب

خاندان اسپهبدان طبرستان و روش جنگ آنها با اعراب⚔

خاندان اسپهبدان طبرستان که از دوران باستان تا ۲۰۰ سال در برابر اعراب پایداری کردند و حتی پس از آن تا مدت های مدید به حکمرانی خود ادامه دادند، بطور خلاصه شامل زیر بودند :
–  قارنیان تا ۲۲۴ هجری (مازیار گبر، آخرینش بود)
–  باوندیان تا ۷۵۰ هجری
–  آل گاوباره (دابویهیان) تا ۱۴۴ هجری
–  پادوسپانیان تا ۱۰۰۶ هجری
و همچنین علویان و سادات حسینی مرعشی (مرعشیان)  نیز از اسپهبدان دانسته اند.

حکام این سلسله های محلی تا اوایل قرن ۳ هجری همچنان سکه های خود را به خط و زبان پهلوی ضرب می کردند.  پس از سقوط ساسانیان نخستین بار سعید بن عاص در سال ۳۹ هجری هجوم آورد و نیز در زمان معاویه سپاهی به فرماندهی مصقله بن هبیره به این منطقه گسیل شدند که با مقاومت اهالی و کمین های زده شده و غلتاندن سنگ های بزرگ همگی این دو سپاه به دیار عدم رفتند.  سرانجام در سال ۹۷ ه.  یزید بن ملهب توانست قسمتی از طبرستان را فتح نماید که پس از چند سال مجدداً اعراب را بیرون کردند که این مهم بواسطه شهرت مردم این نواحی به اصول جنگ و جنگاوری آنان بود.

در اینخصوص ابن اسفندیار درباره روش جنگِ ونداد هرمز با سپاه ۱۰۰۰۰ نفری خلیفه مهدی عباسی به فرماندهیِ فراشه پرداخته و چنین تشریح می کند:
هنگامى که سپاه اعراب به طبرستان برسیدند،  مردم با ۴۰۰ کرنا و ۴۰۰ طبل و تبر و دهره!  (نوعی داسِ تیز و بلند) در بالای کوهها و جنگل ها پنهان گردیدند که همگی سپاه اسپهبد ۴۰۰۰ نفر بودند…….  ونداد هرمزد با ۱۰۰ سوار در پیش اعراب ظاهر شد و با جنگ و گریز آنها را به نقاطی کشاند که از پیش مشخص شده بود!  پس ناگاه ۴۰۰۰ طبرستانی با کوفتن بر طبل های بزرگ و دمیدن بر ۴۰۰ کرنای، غوغایی برپا کردند که اعراب را گمان افتاد صاعقه قیامت است و صور اسرافیل آمده است…… سپس ۴۰۰۰ درخت بریده را بر سر آنها افکندند و در پی آن شمشیرها در آورده و تیغ در میان عربان نهادند و در همان آغاز کار ۲۰۰۰ اعرابی را کشتار کردند……فراشه نیز دستگیر و گردن زده شد و اعراب زنده مانده را هم رها کردند تا بگویند که چه ها دیده اند.

این ونداد هرمز کسی بود که بهمراه اسپهبد شروین، اعراب و مسلمانان را از طبرستان بیرون کرده و توانست بر مناطق کوهستانی طبرستان سلطه یابد و باز بگفته ابن اسفندیار:
….. مسلمانان را پس از وفات نگذاشتی که بخاک طبرستان دفن کنند!!!

سرانجام در عهد منصور دوانیقی طبرستان را از دست اسپهبد خورشید درآوردند و در نهایت با شکست مازیار،  برای کنترل منطقه در آن نواحی پادگان هایی متعدد مستقر کردند که در تواریخ، ۴۵ پادگان ذکر شده است که به اختصار چند پادگان چنین بود :

–  پادگان کجور (در رویان)  با ۶۰۰۰ سرباز و فرماندهی عمر بن علاء
–  پادگان جیلان آباد با ۱۰۰۰ شمشیر زنِ خراسانی و فرماندهی نصر بن عمران
–  پادگان ترینجه با ۱۵۰۰ مرد جنگی از سغد و خوارزم و نساء به فرماندهی مسلم بن خالد
–  پادگان چالوس با ۵۰۰ مرد جنگی
–  پادگان خرم آباد با ۱۰۰۰ سرباز زره پوش شامی
–  پادگان ساری با ۵۰۰ سوارِ شبه جزیره (اعراب بدوی)
–  پادگان تمیشه (کردکوی)  با ۱۰۰۰ سرباز برگزیده عرب

خلاصه ای از کتاب وزینِ تاریخ چهار هزار سال ارتش ایران

فرستادن دیدگاه